Bart Chabot leeft lang genoeg om zich een leven na de doodvoor te kunnen stellen. Het is dan ook vanuit dat perspectief datzijn nieuwe roman Engelenhaar wordt verteld. Hij ontdekt dathij zich moeiteloos kan verplaatsen door zich enkel een plek uithet verleden voor de geest te halen. In een flits is hij weer de officier-in-opleiding bij de Koninklijke Luchtmacht. En herinnerthij zich de dag dat hij als hoogste in rang een navo-delegatiemoest ontvangen.
In minder dan een fractie van een seconde is hij daarmee terugop zijn avontuurlijke tochten die hij lang geleden samen met zijnvriend Anton Corbijn maakte naar Genua, Londen en Moskou.Om daarna door Oost-Duitsland te reizen. Het is voor het eerstdat hij over deze periode vertelt, waarin hij ook zijn grote liefdeontmoet.
Ongehinderd weet Bart zich in alle richtingen te verplaatsen.Uittreden en zijn lichaam achter zich laten, dat is de ruimte diehij als schrijver heeft verworven. Meester over zijn verbeeldingneemt Bart Chabot de lezer mee naar een leven vol rock-’n-roll,naar een verloren tijd. Met zijn vloeiende pen laat hij een halveeeuw herleven.