Een roman over het leven van Ella en haar zoektocht naar liefde en zingeving. Over haar verlangen dat liefde verder zal dragen dan de tijd. Een verhaal over de onmogelijke opgave het goede te doen in een leven vol hindernissen, in een maatschappij die daarin het uiterste vraagt.
Een tijdsbeeld waarin Mansholt en de verdergaande schaalvergroting hun sporen nalieten. Niet alleen in het landschap, maar ook in de kinderziel, in de jonge vrouw die opgroeit en in de vrouw die bijna zestig is en terugkijkt op haar leven en zichzelf naar aanleiding van een citaat uit het Soliloquium van Willem Teelinck de vraag stelt: 'Je bent nu reeds zo lang in de wereld geweest: wat heeft het voor waarde hetgeen je in tien, twintig of hoeveel jaar dan ook verricht hebt?'