Desiderius Erasmus (ca. 1466 - 1536) dankt zijn roem vooral aan de Lof der Zotheid, de satire waarin hij allerlei menselijke zotheden aan de kaak stelt. Zijn oeuvre omvat echter nog circa honderd andere geschriften. Daarin gaat het over taal en stijl, opvoeding en onderwijs, etiquette en ethiek, bijbel en kerk. Erasmus trad op als zelfbewust vernieuwer die zijn voorbeelden zocht in het verleden: de klassieke oudheid en het vroege christendom. Prof. dr. Hans Trapman belicht hoe Erasmus literaire, morele en religieuze elementen met elkaar wist te verbinden in zijn streven om cultuur, maatschappij en kerk te vernieuwen. Ook behandelt hij de reacties van tijdgenoten en latere generaties op zijn veelzijdige oeuvre.