Magisch realisme, humor, absurdisme, melancholie en rouw. Vrije gedachten van binnenuit gezien, waar tijden en werelden ineenvloeien.Natuur en dierenleven, versluierd in allerlei lichtschakeringen.De gedichten van Paul Duyvesteyn zijn beeldend, geïnspireerd door herinneringen aan zijn jeugd, melancholie, absurditeit, sociale interesse, beelden uit vroegere tijden, dieren, natuurlijke landschappen en overpeinzingen over de laatste levensjaren. Alles in vele kleurklanken en uit meerdere gezichtspunten bekeken.