Waarom erkenning niet uit mag blijven

Slachtoffers en nabestaanden van onrecht of geweld kampen niet alleen met verdriet en rouw, maar vaak ook met woede, machteloosheid en gevoelens van wraak. Of het nu gaat om gebeurtenissen van lang geleden, of om recente ervaringen, wat al deze mensen gemeen hebben, is de behoefte om gezien en gehoord te worden, om recht te worden gedaan. Voor erkenning en rechtvaardigheid zijn zij veelal aangewezen op juridische procedures en die kunnen langdurig en belastend zijn en zelfs nieuw leed veroorzaken. Hoe kunnen we voorkomen dat mensen in hun zoektocht naar erkenning opnieuw worden beschadigd? En wat vraagt werkelijke erkenning van burgers, professionals en overheid?

Aan de hand van veelal bekende voorbeelden, zoals de ramp met de MH17, belichten juristen, gedragswetenschappers en ervaringsdeskundigen waar het misgaat én hoe erkenning van slachtoffers en nabestaanden kan worden verbeterd.

Over de auteur

Jos de Keijser is emeritus hoogleraar psychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij deed als hoofdonderzoeker onderzoek naar de psychische gezondheid van de nabestaanden van vlucht MH17 en moord. Vanuit de universiteit én de praktijk richt hij zich op de behandeling van complexe rouw, met name na moord, suïcide of vermissing.