Michel, een wiskundeleraar uit Amsterdam doet een misstap in de Pyreneeën en krijgt hulp in het dorpje Espero, waar de mensen een voor hem vreemde taal spreken, nl. Esperanto. Een oudere man, Roberto bezoekt hem in de kliniek, waar hij verzorgd wordt en vertelt hem over de geschiedenis van Espero en legt uit waar die keuze voor het Esperanto vandaan komt. Michel raakt zeer geïnteresseerd en bezoekt tijdens zijn verblijf een aantal andere inwoners, die hem graag vertellen over hun manier van leven in Espero. Zo blijkt dat hun inkomens niet gekoppeld zijn aan het werk. Iedereen krijgt vanaf 18 jaar hetzelfde bedrag aan leefgeld, zodat er vrijheid is om het beroep te kiezen, waar je je fijn bij voelt. In het dorp is een ICT bedrijf, waar de meeste inwoners werken. Men leeft in Espero volgens de beginselen van Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap. De bedrijven vormen samenwerkingsverbanden en er is geen concurrentie. Alle werknemers zijn gelijk en bepalen gezamenlijk het beleid. Men werkt voor de gemeenschap en de gemeenschap zorgt voor jou.