In vrijwel elk decennium wordt wel de vraag gesteld naar het bestaansrecht van ethici en wordt hun expertise ook door ethici zelf ter discussie gesteld. Sommigen twijfelen openlijk aan het nut van ethici en hun ethische expertise, omdat het niet meer gewicht in de schaal legt dan wat een gemiddelde burger naar voren zou brengen. Ethische inbreng is echter wettelijk geregeld bij dierproeven, bij medisch-wetenschappelijk onderzoek met mensen en bij toetsing van euthanasie en hulp bij zelfdoding, en niet zonder reden!Ethici komt men tegen in adviesraden van de overheid, (toetsings-)commissies en in het onderwijs. Maar wat doet een ethicus precies en wat is de eigen inbreng expertise die van een ethicus verwacht mag worden? In deze bundel ligt de focus op de vraag wat de expertise van de ethicus inhoudt. Deze vraag is voorgelegd aan toegepaste ethici in Nederland. Dat levert een interessant kijkje op in de keuken, waarbij ethici zichzelf, hun expertise en de verwachtingen van anderen daaromtrent, kritisch tegen het licht houden. Het resultaat is een interessante collage van de huidige inbreng van ethici in het publieke debat, en zet aan tot reflectie voor wie als beleidsmaker of als lid van een toetsingscommissie in het onderwijs of een zorginstelling met ethici samenwerkt.