Ondraaglijk lijden heeft vele gedaanten' Bij een verzoek om hulp bij het levenseinde hebben patiënten, nabestaanden en artsen uiteenlopende emoties, inzichten en belangen. Elkaar hierin begrijpen is niet altijd even makkelijk. Dat bleek bij het verschijnen van het boek Euthanasie, de praktijk anders bekeken dat Hans van Dam twee jaar geleden in opdracht van de NVVE, Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde schreef. Veertien verhalen van nabestaanden waarin de goede kanten van de praktijk, maar ook de schrijnende tekorten aan het licht kwamen. Het boek maakte veel los.Nu zijn de artsen aan de beurt om hún kant van het verhaal te vertellen. In Euthanasie, de praktijk van dichtbij bekeken vertellen zij openhartig over hun ervaringen met euthanasie en hulp bij zelfdoding. Van artsen die tegen euthanasie zijn, tot artsen die soms verder gaan dan de wet toestaat. Indringende ervaringen van na de euthanasiewet, maar ook van lang daarvoor, toen alles nog in het geheim moest gebeuren, artsen geen idee hadden welke middelen ze moesten gebruiken en de soms dramatische gevolgen daarvan.Joep Douma, internist/oncoloog, ziekenhuis Rijnstate, en Rob Jonquière, directeur NVVE, sluiten het boek af met hun commentaar op de vaak aangrijpende verhalen. 'In dit boek spreken de artsen vrijmoedig. Zij tonen hun kwetsbaarheid, hun openheid. Je ziet hun worsteling met een complex en ingewikkeld proces.''Ondraaglijk lijden heeft vele gedaanten'.Peter Holland, voorzitter KNMG, november 2007'Hulde voor de moed van de artsen'.Eugène Sutorius, voorzitter NVVE, november 2007