Haar reliëfs van bossen, dat is waar beeldend kunstenaar Eva Jospin (Parijs, 1975) internationale bekendheid mee heeft verworven. Het bos – een incarnatie van de woeste natuur – is in de eerste plaats het decor van traditionele vertellingen over moed en strijd. Maar het is ook een sombere plek, of een inwijdingsplek. In het bos kom je jezelf tegen.Eva Jospin werkt op grote schaal met karton om volume en perspectief, en suggestieve bas-reliëfs te creëren. Het is vertrouwd materiaal zonder enige intrinsieke esthetische kwaliteit. Een nauwgezet proces van knippen, assembleren en over elkaar leggen stelt haar in staat dichte, maar delicate en rustgevende bossen uit het karton te hakken.Momenteel is Jospin ook bezig met architecturale sculpturen. De cenotaaf bijvoorbeeld is een sculptuur ter gedachtenis aan de doden op een plaats waar lichamen afwezig zijn. Ook hier komt karton als materiaal in beeld, evenals messing, calqueerpapier en gekleurd papier. Karton wordt rots, steen of vegetatie.Haar reliëfs van bossen, dat is waar beeldend kunstenaar Eva Jospin (Parijs, 1975) internationale bekendheid mee heeft verworven. Het bos – een incarnatie van de woeste natuur – is in de eerste plaats het decor van traditionele vertellingen over moed en strijd. Maar het is ook een sombere plek, of een inwijdingsplek. In het bos kom je jezelf tegen.Eva Jospin werkt op grote schaal met karton om volume en perspectief, en suggestieve bas-reliëfs te creëren. Het is vertrouwd materiaal zonder enige intrinsieke esthetische kwaliteit. Een nauwgezet proces van knippen, assembleren en over elkaar leggen stelt haar in staat dichte, maar delicate en rustgevende bossen uit het karton te hakken.Momenteel is Jospin ook bezig met architecturale sculpturen. De cenotaaf bijvoorbeeld is een sculptuur ter gedachtenis aan de doden op een plaats waar lichamen afwezig zijn. Ook hier komt karton als materiaal in beeld, evenals messing, calqueerpapier en gekleurd papier. Karton wordt rots, steen of vegetatie.