Twadde printinge 2017der siet al kop yn myn gedichtendoe't de holle noch gjin punt wieas wie ik harsenûnnoazelen koe ik it broazefan tinken wol haOfbrek en ferlies fan krusiale funksjes bepale it earste skift fan dizze bondel. Yn it twadde lûkt de dichter de line troch nei it ôfbroazeljen fan âlde godshuzen, en tagelyk fan in wurd dat oait betsjutting hie. Dêrnei blêdet er yn in boek mei fergiele portretten: bylden fan minsken dy't spoaren neilieten, en de nammen dy't him berikten ynwite keferten. 'De dood is reusachtig en onbegrijpelijk', dichte Csezlaw Milosz yn syn Theologisch traktaat, dêr'tEppie Dam njoggentjin fersen fan oersette. Yntusken giet it slûpspoar fan de slak streekrjocht nei de blomkoal ta.(...) al krûpend witst dyn doel al, eagen op stâltsjes, de stikeme noas fan de lânferkenner -en as ik even net sjoch, bist fierder as ik tocht.(út 'Oan de slak yn myn tún')