'Met dit boek taken ik mijn doodvonnis. De organisatie waarvoor ik heb gewerkt, duldt geen verraad. Maar ik kan niet langer zwijgen. Ik ben geboren in Brussel. Uit Turkse ouders. In 1987 vertrok ik naar mijn vaderland om er mijn militaire dienstplicht te vervullen.'
Zo begint het boek van Mickael Suphi, die door een speling van het lot als beul in de folterkamers van de Turkse geheime dienst terechtkomt. Zijn schuilnaam daar luidt: Fara br>Hij deserteert en slaagt er met heel veel geluk in uit Turkije te vluchten. Maar ook in het buitenland wordt hij door geheimagenten gevolgd en moet onderduiken. Hij besluit te spreken, ondanks de enorme risico's voor zichzelf en voor zijn familie. Hij klopt aan bij onze uitgeverij.
Dit boek is een pijnlijk nauwgezette beschrijving van de marteltechnieken en van de folteringen in Turkije. Het geeft een concreet beeld van de angst en terreur waarmee in dat land de democratische krachten en de koerden worden onderdrukt.
Mickael Suphi bezit de Belgische nationaliteit. Hij is getuige bij uitstek over de schending van de mensenrechten in Turki passmaandag 1994-dan legt hij de wordt hij door onbekende Turken in mandostijl overvallen en toegetakeld katie van dit boek te verhinderen.