Verspreiding van kinderpornografie op internet geldt als een groot maatschappelijk probleem. Een van de middelen die overheden daartegen inzetten is het filteren van informatiestromen en vervolgens het blokkeren van kinderpornografisch materiaal. Ook de Nederlandse overheid neemt dergelijke initiatieven. Dit roept ten minste twee belangrijke vragen op. Welke mate van effectiviteit kan men verwachten van filters op internet? Hoe verhoudt het inzetten van filters tegen kinderporno zich tot de in grondrechten vastgelegde vrijheden?

De mogelijkheden voor de Nederlandse overheid om het internet effectief te filteren blijken beperkt. De accuratesse van bestaande filters is niet groot en ze kunnen eenvoudig worden omzeild. Daarnaast worden filtermogelijkheden begrensd door de grondrechten en het ontbreken van strafvorderlijke bevoegdheden. Het zorgvuldig bijhouden van een filter vergt veel tijd. Verder is onbekend of de onderzochte kinderpornofilters wel leiden tot de doelen waarvoor ze worden ingezet, zoals het bemoeilijken van de verkoop van kinderpornografie of het terugdringen van het misbruik van minderjarigen.

In Nederland houdt de politie een lijst bij met te blokkeren websites. Internetproviders voeren de blokkade feitelijk uit. De onderzoekers nemen de huidige werkwijze en het filter onder de loep. Het beeld dat rest, is dat de politie wordt belast met de uitvoering van een taak die wel veel tijd vergt, maar waarvan niet duidelijk is wat het oplevert.

In dit boek wordt de problematiek rond kinderporno en filtering uitgebreid besproken, geven de auteurs genuanceerde en onderbouwde antwoorden en wordt een viertal scenario's voor de toekomst geschetst.