"De sleutel van mijn hart is die van deze tuin", zegt Constatijn Huygens in zijn gedicht 'Vitaulium Hofwijck'. Hij schrijft dit in 1650 als zijn buitenplaats bijna tien jaar oud is. In 2004 is de tuin zoveel mogelijk in oude luister hersteld. Hoewel de tuin werd ontworpen als een "bomentuin" tooit de tuin zich vanaf het vroege voorjaar tot in de late herfst met een steeds wisselende kleurenpracht van stinzenflora, bloesems, veldbloemen, grassen, korstmossen en paddenstoelen, allemaal soorten die in de zeventiende eeuw ook al voorkwamen. Dit florilegium laat iets zien van de bekoorlijkheden van de gereconstrueerde Hofwijcktuin. Het bouwt daarmee voort op een lange traditie waarover Henk Broers en Kees van der Leer in dit boek meer zeggen. Tegelijkertijd is het uniek omdat, in tegenstelling met de oude florilegia, de planten niet zijn getekend of afgedrukt van houtsnedes of kopergravures, maar zijn gefotografeerd. En hoe! Nora Lambrechts heeft onverwacht veel planten en bloemen gedetailleerd weten vast te leggen. Zo is dit 'Florilegium Hofwijck' een verrassende bloemlezing geworden vol bloemen uit Hofwijck en een prachtige illustratie bij het gedicht 'Vitaulium Hofwijck'.