De Tweede Wereldoorlog leeft nog steeds bij veel ouderen in Suriname. Oud-strijdsters en strijders in Suriname willen hun betrokkenheid bij Nederland tijdens de oorlog graag op scholen onder de aandacht te brengen. Dit komt duidelijk naar voren in het boek Fosten Tori Verhalen van vroeger Levensverhalen van ouderen in Suriname.

Oorlogstijd
Veel jonge Surinamers hebben nog nooit gehoord van de rol van Suriname in oorlogstijd. En weinig Nederlanders weten dat in de jaren 40-45 ook in Suriname alles op de bon was en dat de straten werden verduisterd. Al jaren pleiten wij veteranen ervoor bij het Ministerie van Defensie om op scholen in Suriname en Nederland over de rol van Suriname in de Tweede Wereldoorlog te mogen vertellen, maar het is er nog steeds niet van gekomen. Er is zo weinig over die periode bekend, zelfs in de encyclopedie van Suriname is er niets over te vinden. We kunnen niet te lang meer wachten, want er zijn nog maar tien van de driehonderd oud-strijdsters over. Er valt steeds weer een blad van de boom. Elke laatste vrijdag komen we bij elkaar in de VOS (Vereniging Officiers Sociëteit), bij Kampement. We praten over vroeger en geven elkaar gezondheidstips. (uit het verhaal van Pauline Landburg Hermelijn - 1922)