Fotograaf-schrijver Dirk Kome onderzoekt het leven en werk van fotograaf Tonnis Post (1877-1930). In een tijd dat een foto een bijzondere luxe was en slechts een enkeling een camera bezat, fotografeerde Post het verlaten van de negentiende eeuw. Tegenwoordig is deze fotograaf vrijwel vergeten, maar vele kennen zijn foto's van bewoners van plaggenhutjes. Ook weten maar weinig mensen dat deze foto's onderdeel uit maken van een veel uitgebreider oeuvre. De eerste fabrieken werden gebouwd, de eerste landbouwapparatuur werd in gebruik genomen. Kanalen werden met de hand door arbeiders uitgegraven en de eerste stoomtramsporen werden aangelegd. Tonnis Post was erbij en legde alles vast. Met zijn grote, houten plaatcamera en zijn zware schoudertas vol glasnegatieven, trok hij op de fiets door heel Oost-Groningen. Hobbelend over modderige paden, want verharde wegen waren er nog niet. Post fotografeerde monumenten voor een manier van leven die nu al lang niet meer bestaat.

Na de dood van Post werd zijn studio ontmanteld. Zijn foto's lagen vergeten in archieven, fotoalbums en schoenendozen op zolder. Door Komes zoektocht zien de beelden na decennia weer het daglicht en komen ze voor het eerst samen. Bij elkaar laten de foto's het oeuvre zien van een uitmuntend fotograaf en geven ze een bijzondere kijk op Oost-Groningen en daarmee op Nederland aan het begin van de 20ste eeuw.

Voor het boek selecteert Dirk Kome een ruime keuze uit Posts foto's en beschrijft zijn leven en werk. Tegelijkertijd met zijn zoektocht naar het oude, onderzoekt Kome wat er terecht is gekomen van de projecten en mensen die Tonnis Post heeft vastgelegd. Kome fotografeert dezelfde landschappen en portretteert het nageslacht van mensen die door Post zijn vereeuwigd. In het boek komen de foto's van beide fotografen en de verhalen samen.