Na de bevrijding heeft het verzet ca. 150.000 politieke tegenstanders in Nederlandse concentratiekampen opgesloten. Uit ongepubliceerd gerechtelijk onderzoek blijkt dat geïnterneerden daar uitgehongerd zijn.

Vanwege gebrek aan hygiëne en medische verzorging hebben vele honderden het kamp niet overleefd: ook baby's, kinderen en bejaarden. Vrouwen, ook bejaarde, zijn stelselmatig vernederd en seksueel geïntimideerd. Mannen zijn zwaar mishandeld. Veel politieke delinquenten zijn vermoord, zoals krijgsgevangen Nederlandse SS'ers die onbeschermd de mijnenvelden ingejaagd zijn.

Waren deze tienduizenden geïnterneerden misdadigers? Nee, het overgrote deel van hen had een andere politieke overtuiging dan de bevrijde Nederlanders. Zij waren aanhangers geweest van de NSB - en dat hebben ze geweten.

In de rechtsstaat beschermt de overheid alle burgers tegen onrecht, ze is er namelijk ook voor minder aardige mensen. Na de bevrijding zijn de mensenrechten bewust opzij gezet om een hoger belang te dienen: de ongestoorde terugkeer van het vorstenhuis. De periode rond de bevrijding van Nederland is geen zwarte bladzijde in de geschiedenis, maar blijkt een compleet zwartboek te zijn...

De Telegraaf schreef: 'Fout en niet goed is het nieuwe standaardwerk over de politieke zuiveringen na de Tweede Wereldoorlog, gebaseerd op uitgebreid onderzoek in tot voor kort geheime dossiers. (...) monumentaal'

Journalist Koos Groen (1942) publiceerde een aantal opzienbarende boeken over de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Van hem verscheen ook Een prooi wordt jager, de zaak van de joodse verraadster Ans van Dijk. Theo van Gogh wilde dit boek verfilmen. Recent verscheen een volledig nieuwe, uitgebreide editie.