Tilda S. Huart (1988) debuteert met deze dichtbundel. Ze werkt daarnaast volop aan een roman en schildert in een atelier. Wat een tal van prachtige woorden voor kleuren en hun tinten dobberen overal in het wild. Haar eerste, papieren boreling is dan ook gewapend met een kleurenpalet. Haar gedichten gaan over dingen die om de hoek loeren. Die vragende partij zijn voor een uitnodiging of berisping. De fragiele mens schuilt liever in een veilig nest, maar krijgt er kleur in al zijn facetten, tot de schaal onvermijdelijk breekt. Met een gevoelige ondertoon en enkele kwinkslagen moet hij of zij het nest vroegtijdig verlaten.