My home is niet langer my castle. Tegenwoordig is my home my identity en dat hebben dan het liefst als een castle. Naast eet-bad-leef of slaapruimtes wil men oo interieurs om te werken en te recreëren en het moet allemaal strak passen in onze lifestyle. Over het algemeen denken mensen dat interieurachitecten zich alleen bezig houden met kleur en interieur, maar het is veel omvattender. Interieurarchitectuur vormt een brug tussen de vakgebieden architectuur, design, mens en omgeving Het spreekt voor zich dat het vak erg onderhevig is aan trends. Jan des Bouvrie is een meester in het lanceren ervan. Francine Broos is een van de weinige vrouwelijke interieurarchitecten. Mogelijk dat daarom in haar ontwerpen de functionaliteit van de ruimte en de indentiteit van de bewoners een hoge prioriteit hebben. Haar bedrijf in Loon op Zand bestaat 25 jaar en ter gelegenheid daarvan is er nu een lijvige publicatie verschenen waarin een selectie van haar projecten wordt gepresenteerd. In haar boek zegt zeL 'Het ontwerpen van het interieur voor een woonhuis zie ik als maatwerk. Iedere ruimte, iedere omgeving, en iedere opdrachtgever is uniek. Ik ben pas tevreden als ik een basis heb gecreëerd die bij de bewoner past, waarin mensen hun eigen ziel en identiteit kunnen leggen.' In het boek, dat uit weinige tekst en heel veel prachtige foto's van Peter Kooiman bestaat, worden talrijke, zeer gevarieerde projecten van Francine Broos getoond. Het PNEM-kantoorgebouw in 's-Hertogenbosch, waarbij Francine Broos zowel voor de renovatie van het pand tot een loft - de laatste trend - als voor het interieur verantwoordleijk was, is een mooi begin. Het feeft een goede indruk van het ruime vakgebied van een interieurarchitect en toont tevens de visie van de ontwerper. In de totaal verschillende interieurs van een nieuwbouwhuis, een penthouse, een grachtenpand, villa's, herenhuizen, bedrijfsgebouwen en tot slot het interieur van Restaurant Chalet Royal in 'S-Hertogenbosch, is haar sobere ingetogen stijl voortdurend herkenbaar.

Een mooi interieur ontstaat altijd in overleg met de opdrachtgever, vindt interieurarchitect Francine Broos. 'Ik wil dat mensen zich lekker voelen in hun eigen huis.' Die visie straalt af van het lijvige boekwerk dat onlangs over haar werk verschenen is.' Broos is stijlvol, warm en eigenwijs Bescheiden? Nee, zo wil interieurarchitect Francine Broos zichzelf niet noemen. Terughoudend, dat wel. Haar bedrijf in Loon op Zand bestaat dit jaar 25 jaar. De lijst opdrachtgevers is indrukwekkend, maar ze heeft altijd geopereerd in de luwte van de schijnwerpers. Bewust. In tegenstelling tot collega's als Jan des Bouvrie of Piet Boon heeft Francine Broos maar zelden de publiciteit gezocht. Des te verrassender is het boek dat onlangs verschenen is bij Episode Publishers. Daarin zijn verschillende projecten van haar hand gebundeld. Een grachtenpand in Amsterdam bijvoorbeeld, waar ze de klassieke stijl samenvoegde met moderne elementen. Of een bad- en tuinpaviljoen in Tilburg dat nauw aansluit bij de groene omgeving. Volgens het voorwoord sluit de stijl van Broos aan bij het modernisme en minimalisme. Toch dekt dat de lading niet. Haar interieurs ogen zonder uitzondering, stijlvol, sympathiek en warm. Toch ook een beetje eigenwijs. " Iedere opdracht is uniek", schetst Broos. "Ik wil dat mensen zich lekker voelen in hun eigen huis. Het is een basis waarin mensen hun eigen ziel en identiteit kwijt moeten kunnen." Het woord tijdloosheid valt. Wat is dat dan? Ze vertelt het verhaal van een echtpaar dat een kleine twintig jaar geleden ook al gebruik maakte van haar diensten. Ze trof het door haar ontworpen interieur bijna ongewijzigd aan. De basis was nog nagenoeg gelijk. "Die mensen zijn daar altijd tevreden over geweest." Dat is volgens haar tijdloosheid. "Iets ontwikkelen dat na lange tijd nog steeds in het tijdsbeeld past." Daarom maakt Broos graag gebruik van meubelen die hun waarde bewezen hebben. Omdat ze niet zijn te evenaren. In haar eigen kantoor staan stoelen van Charles en Ray Eames, maar ze grijpt ook graag terug op ontwerpen van bijvoorbeeld Philippe Starck en Arne Jacobsen. Met die ontwerpers deelt ze bovendien haar visie. "Meubilair is een functionele toevoeging. Ons vak wordt nog wel eens onderschat. Mensen denken dat interieurarchitecten zich alleen bezig houden met kleur en meubilair. Dat is maar een klein onderdeel van ons werk. De meeste tijd besteed ik aan het indelen en vormgeven van ruimtes, het maken van lichtplannen en het vertalen van de wensen van de opdrachtgevers naar een eindproduct. Ook klimaatbeheersing, akoestiek en het beschikbare budget spelen een rol." Al probeert ze de lat voor zichzelf iedere keer weer een beetje hoger te leggen, die totaalbenadering heeft Broos altijd gehad. "Ik vind de combinatie van architectuur en interieurarchitectuur vanzelfsprekend. Je moet niet alleen het gebouw waarmee je aan de slag gaat respecteren, maar ook de omgeving. Regelmatig breng ik ook oude panden in originele staat terug." Opvallend is dat ze één van de weinige vrouwen in het wereldje van interieurarchitecten is. Ook dat verklaart waarom Broos zichzelf zelden naar voren heeft geschoven. "Mijn vertrekpunt is anders. Ik heb dag en nacht gewerkt en de rest van de tijd in de kinderen geïnvesteerd." Toch is ze ervan overtuigd dat vrouwen een andere visie op het interieur hebben dan mannen. "Ik denk dat vrouwen beter om gaan met het budget. Ik vind het bijvoorbeeld een uitdaging om te werken met een beperkt budget. Vrouwen hebben daarnaast een wat functionelere inslag. Ze vinden het vanzelfsprekend dat een ruimte goed is ingedeeld." Voor het realiseren van de ontwerpen, is ze afhankelijk van de uitvoerders. "Dat is nodig om tot een goed resultaat te komen. Ik heb respect voor goede vakmensen."