Het was niet van mij.
Ik had het niet laten vallen, maar de jongen zei van wel.
Hij stond daar met zo’n ik-weet-het-gewoon-zeker gezicht.
Ik lachte erom, maar vanbinnen voelde ik me een idioot.
Ik had geen idee dat er iets belangrijks was gebeurd.

Bij Rowan Clark thuis is niets zoals het zou moeten zijn. Haar oudere
broer Jack is verongelukt, haar vader is vertrokken en haar moeder is
sindsdien zwaar depressief. Rowan probeert zo goed als het gaat voor
haar jongere zusje te zorgen, en voor de buitenwereld verborgen te
houden dat alles verkeerd gaat. Maar dat lukt steeds minder goed.
Wanneer ze op een dag in de supermarkt in de rij staat, tikt een
onbekende jongen op haar rug. Hij geeft haar een negatief, dat ze volgens
hem heeft laten vallen. Rowan weet van niets, maar neemt de foto
uiteindelijk toch aan, omdat ze geen opschudding in de supermarkt wil
veroorzaken. Op de foto ziet ze vaag een wijdopen mond.
Wanneer de foto wordt afgedrukt, schrikt Rowan: op de foto staat haar
overleden broer Jack, breed lachend. Rowan gaat op zoek naar de jongen
die haar het negatief gaf. Hij leert haar om weer van het leven te genieten.

Jenny Valentine is in haar jeugd om de twee jaar verhuisd.
Ze studeerde Engelse Literatuur en heeft veel verschillende banen
gehad. Ze is getrouwd met een singer/songwriter en heeft twee
kinderen. Haar debuut Op zoek naar Violet Park werd bekroond met
de Guardian Children’s Fiction Prize.