In de naoorlogse jaren was Ellen Warmond (1930-2011) een geliefde dichter. Vanafhaar debuut Proeftuin (1953) wist ze haar soms duistere wereldbeeld te vertolken intoegankelijke en vaak geestige gedichten. Ze was een bijzondere stem in de literairewereld: ze was behalve terughoudend en introvert, hoogst eigenzinnig. Geef nietmee! vertelt haar levensverhaal. Van een subtiel maar onmiskenbaar – door deoorlog getekende jeugd – in Rotterdam, naar een al snel gekortwiekte carrière alsballetdanseres, tot dichter. Een dichter die haar zoektocht naar vriendschap enidentiteit herkenbaar vormgaf.