GEEN BERG TE HOOGIn augustus 2019 verscheen mijn boek ‘Om de dooie dood niet!’ over mijn vrouw, Marja. Ook dit vervolgverhaal, dat zich afspeelt tussen augustus 2019 en september 2020, heb ik opgedragen aan haar. Over pech in haar leven heeft ze niet te klagen. Talrijke ongelukjes en bijna dood-ervaringen. Ze rookt en drinkt niet. Ze voelt zich gewoon gelukkig.Maar op 13 maart 2019 slaat het noodlot toch weer toe. Een ernstige hersenbloeding. Eenzijdig verlamd en niet meer kunnen praten. Ik zie nog haar vragende ogen toen ze op de Intensive Care lag met de prangende vraag “Hoe kan dit nou?” Gelukkig ontwikkelde zich in het lijf van Marja een enorme drang naar vechtlust.Om niet al te lang stil te staan bij die lamlendigheid aan die ene kant van haar lichaam.Het is nu eind 2020 wanneer ze trots in de spiegel kan kijken. Ze knokte als een leeuwin.Na een strijd van bidden, zingen, vechten, huilen, bidden, lachen, werken en bewonderen.Haar onuitputtelijk lijkt ze te hebben gewonnen.Omdat ze nooit opgeeft!