De biografie van een kunstenares die met alle normen brakAchtendertig was Jeanne Bieruma Oosting toen ze zichzelf in 1936 op een Parijse expositiezelfbewust presenteerde als schilderes. Haar Zelfportret in werkkiel drukt triomfuit. Ze had dan ook een lange strijd moeten leveren voor ze zich op deze manier durfdeuit te beelden. Volgens de conservatieve opvattingen van haar puissant rijke Friesefamilie hadden meisjes maar één doel in het leven: trouwen en kinderen krijgen.Werken was taboe.Die strijd was niet voorbij toen Oosting zich eenmaal aan haar milieu had ontworsteld.Ook als kunstenares kreeg ze te maken met de nodige seksevooroordelen. Hetschokkende grafische werk dat ze in de jaren dertig produceerde werd tegelijk geprezenals pionierswerk én bekritiseerd als ‘onvrouwelijk’.In Geen tijd verliezen schetst Jolande Withuis met een schat aan materiaal het leven, deliefdes (m/v), de vriendschappen en de lange, veelzijdige loopbaan van een van Nederlandsmeest gerenommeerde beeldend kunstenaressen. Haar correspondenties metkunstenaarsvrienden als Ida Gerhardt, Charlotte van Pallandt en Adriaan Roland Holst,en de intieme brieven van haar ouders waren een goudmijn voor de auteur. Het resultaatis een springlevend en aangrijpend portret van een begaafde, fascinerende en moedige vrouw.