Norbert Hummelt is niet een dichter die het alledaagse bestaan dramatiseert. Gewone handelingen blijven gewone handelingen, zij het dat de natuurlijke ernst waarmee ze worden verwoord automatisch een groter gewicht geeft aan die handelingen. Hummelt laat zien hoe de ene gedachte de andere voortbrengt en daarmee hoe zich onverwacht een scherp inzicht kan aftekenen. Er is niet veel nodig om het hele leven in een bescheiden aantal regels te vangen: de gedachte aan een havermakroon, een trein in de verkeerde richting of een stem uit een telefoonhoorn. En de gave van Norbert Hummelt om van dit alles poëzie te maken.