In de Middeleeuwen lag het kerkhof meestal in een cirkel om de kerk heen. Kerk en kerkhof waren omheind door een haag, muur of gracht om de scheiding tussen de profane en de sacrale wereld te markeren. Elke avond werd de poort die toegang gaf tot het kerkhof gesloten. In vele oude kerkhofmuren treft men een speciale constructie aan: een lage steen naast de poort waar men gemakkelijk kon over stappen.

De auteurs J. Halflants en M. Van Oekelen hebben de achterliggende betekenis van deze constructies proberen te duiden. Loslopende dieren, duivels en nachtelijk dolende geesten van overledenen zijn er de verklaring voor! Een barrière met twee functies. 

Het dagelijks leven en het bijgeloof van de Middeleeuwse mens samengebundeld.