'Vanmorgen vóór het opstaan met een heerlijk orgasme de liefde bedreven. "Je hebt nog geen erectiepil nodig," plaagde M.' Het is 15 juni 1996 in het Geheim dagboek van Hans Warren. Het jaar dat hij vijfenzeventig wordt.
Een oude man, die elke dag iets nieuws wil beleven. Alleen reageert hij angstig op deze avances: 'Ze pakte m'n hand, streelde me, zat me verliefd aan te staren.' Het dagboek van de onzekerste man op aarde. En tegelijk een kampioen van kritiek: 'Ik houd niet van dat Duitse mooi met een bergachtige rivierbocht en een ruïne.'
De dagboekcahiers uit deze jaren liggen vol klavertjesvieren. Hans Warren is een zondagskind, en dat weet hij. Alleen al omdat ook op maandag het heerlijkste eten op tafel komt. Hij klaagt zelfs ergens dat hij, ondanks zijn geluk, zoveel klaagt. Als het er werkelijk om spant, klaagt hij juist niet.
Er wordt kanker bij hem vastgesteld, en hij blijkt dan zo'n patiënt: 'Heerlijke sardines uit de Oosterschelde, afgewassen, en ik schuif achter m'n bureau. Ik merkte dat ik vandaag af en toe een huppeltje maakte, een merkwaardig verschijnsel, lijkt me, op de dag van je eerste bestraling.' Het enige dagboek ter wereld waarin alle gordijnen opengaan. Kijk als je durft, zie je jezelf daar?


'Het afstotelijke en het schone gaan hier een huwelijk aan en dat maakt dit dagboek en al die dagboeken bij elkaar tot een groot kunstwerk.'
adriaan van dis

'Zijn tijd ver vooruit en volhardend wereldvreemd tegelijk: Warren is het allebei.'
joost zwagerman