'DOE GEEN AANGIFTE VAN VERKRACHTING!' schijnt het beleid van Amsterdamse abortusartsen te zijn. De politie raadt het soms zelfs letterlijk af! Aandacht van de media voor kindermisbruik in eigen land is minimaal. Ondanks het feit dat ontmaagd worden door je vader veel erger is dan besneden worden door je oma.

Sinds de Wet afbreking zwangerschap (WAZ) in 1984 in werking is getreden, worden de rechten van het kind door abortusklinieken geschonden. Abortusartsen gaan niet na of de ongewenste zwangerschap bij een minderjarige een gevolg is van seksueel misbruik. Tot overmaat van ramp vernietigen de medici het bewijs (DNA-abortusweefsel) van een ernstig misdrijf en doen ze geen screening op een ongewenste seksuele infectieziekte, waardoor de zestienminners later met embryosterfte te maken krijgen.

In Amsterdam is er sprake van een verzwegen epidemie van een seksuele importziekte die erger is dan meisjesbesnijdenis. De autoriteiten gedogen de door immigranten meegenomen wijdverbreide cultuur van incest en kindermisbruik uit de West en Afrika.

Met dit onderzoek komt er voor het eerst wetenschappelijk inzicht in oorzaken en achtergronden van kinderabortus en hoge embryosterfte onder Surinamers en Antillianen in Amsterdam.

Als arts-onderzoeker draag ik met deze studie aanwijzingen aan dat in Amsterdam jaarlijks bij ruim de helft van de minderjarige geaborteerden sprake geweest zou kunnen zijn van seksueel misbruik binnen de familie of vriendenkring. Ik analyseer de gegevens van vrouwen uit mijn huisartsenpraktijk in de Amsterdamse Bijlmermeer die abortussen hebben ondergaan.

Het kabinet moet echte gezondheidswinst realiseren door aanvullende wetten te maken om het opzetten van kinderabortusklinieken en DNA-databanken mogelijk te maken en de behandeling van soa's evidence-based te laten plaatsvinden.
Als arts-onderzoeker onderbouw ik met deze studie de noodzaak voor een wijziging van de WAZ (Wet Afbreking Zwangerschap) en voor het screenen op een soa bij abortus en zwangerschapscontrole.