In deze uitgave schrijft Hugo Heideman (Zelhem, 1969) over het roemruchte radiopiratentijdperk. Rond piratenzenders heeft altijd een zweem van mysterie en illegaliteit gehangen. Er werd in een kat-en-muis spel steeds grootscheeps jacht gemaakt op etherpiraten door politie en Radio Controle Dienst. Peilingen, razzia's en politie-invallen waren aan de orde van de dag. Ze lieten zich er niet door uit het veld slaan en zonden snel weer uit vanuit hun studio in een kippenschuur, duivenhok of zolder.

In het noorden en oosten van het land waren de geheime zenders vooral in de jaren '70 en '80 mateloos populair en zeker in de Achterhoek. Elk dorp kende tientallen geheime zenders. Het meest bekend was Radio Milano dat in het hele land te beluisteren was. Twee politie-invallen in de boerderij van Bennie Roozegaarde in Zelhem brachten honderden mensen op de been die de acties probeerden te saboteren. Bij de eerste inval legden omstanders een dood varken op een politieauto en droop de politie af. Twee jaar later werd na een half jaar voorbereiding een hele politiemacht inclusief M.E. ingeschakeld. Zelfs het landelijke nieuws schonk er veel aandacht aan.

Hugo Heideman was zelf een actieve piraat met zijn zender Radio Ariande en werd al op jonge leeftijd besmet met het piratenvirus. Hij verzamelde verhalen van een groot aantal piratenzenders uit de Achterhoek, waardoor een fraai beeld wordt geschetst van een tijd die voor piraten en luisteraars erg spannend was, maar bovenal voor de liefhebbers veel nostalgie op zal roepen.

Geheime Zenders in de Achterhoek bevat behalve deze verhalen ook unieke foto's, krantenknipsels, stickers van zenders en hoesjes van populaire singles.