Aan het einde van haar leven schreef onze moeder, Lieske de Jongh haar belevenissen op over de jaren in Azië van 1938 tot 1946.Aanvankelijk waren het heerlijke jaren, samen met haar man Jan den Ouden, eerst in India en later in Ned. Indië.Maar toen de oorlog uitbrak werd alles anders, werd het leven gekanteld, zowel voor Jan, die gevangen genomen werd bij het Toba meer op Sumatra. Hij werd als KNIL militair naar Birma verscheept om aan de dodenspoorlijn te werken, waar hij in 1943 stierf aan de gevolgen van uitputting, tropische ziekten, uitputting en zeer slechte voeding. Ook zijn broer Leo kwam bij de Birma-Siam poorweg terecht en werd in 1944 verscheept naar Japan in een van de Hell Ships. Hij stierf aan de zelfde oorzaken als zijn broer in de baai van Manilla.Het boek is het persoonlijke verslag hoe zij met haar twee kleine kinderen de zware tijd heeft kunnen overleven.Het boek is een getuigenis van de verschrikkingen die mensen elkaar aandoen, maar ook van de liefde en levensmoed die nodig waren om het kwaad te weerstaan.