Haastige spoed is zelden goed. Dat merkt verkoopster Julie als ze naar haar trein sprint. Nee, ze wil niet worden geholpen door een gedienstige jongeman. Deze blijft echter in haar buurt, ook in de trein. Als die trein opeens in het nachtelijk duister stopt door gebrek aan stroom op de bovenleiding, accepteert ze zijn hulp. Ze lopen naar een dorp, huren een auto waar Julie brokken mee maakt (vrijdag de 13e). Dan komen ze via de politie in een te gekke dorps herberg. Ze eten wat de pot schaft. De waardin toont de enige kamer. Een eenpersoons bed, een scheve vloer, geen stromend water. Daar gaan ze elkaar echt respecteren en bloeit daar soms wat op, op die zaterdagochtend?