Danny Scheinmann

Gemiste tijd

Een liefdesgeschiedenis

Gemiste tijd vertelt twee verhalen. Allereerst dat van Leo Deakin, die moet

aanvaarden dat zijn vriendin bij een busongeval in Zuid-Amerika om het leven is

gekomen. Hij was daarbij aanwezig, maar het kost hem de grootste moeite zich iets

van het ongeluk te herinneren. Bij wijze van therapie maakt hij in een aantekenblok

notities over de werking van liefde in de natuur.

Een hartverscheurende roman, voor

de liefhebbers van Cold Mountain

Dit verhaal wordt afgewisseld met de geschiedenis van Moritz, die tijdens de Eerste

Wereldoorlog het Oostenrijks-Hongaarse leger dient en in 1915 krijgsgevangen wordt

genomen door de Russen. Hij vlucht uit een kamp in Siberië en begint aan een

levensgevaarlijke tocht, die drie jaar zal duren. 5000 kilometers staan tussen hem en

zijn thuis, én zijn grote liefde Lotte Steinberg zij is de reden waarom Moritz niet

opgeeft. Smerig, onderkoeld en totaal uitgeput strompelt hij uiteindelijk zijn

geboortedorp binnen. Maar heeft Lotte ook al die tijd op hem gewacht?

Als Leo ontdekt wie deze Moritz precies is, blijkt hoezeer diens geschiedenis met zijn

eigen leven verbonden is.

Gemiste tijd is een fascinerende en ontroerende geschiedenis van liefde en oorlog, van

rouw en hoop, toeval en lot. De roman doet denken aan de succesvol verfilmde roman

Cold Mountain, aan Uit liefde van het volk van James Meek en De geschiedenis van

de liefde van Nicole Krauss, en laat zien dat liefde alles overwint, zelfs de dood. De

roman is gebaseerd op het ware verhaal van Danny Scheinmanns grootvader.

De geest na een harde klap tegen het hoofd is als een huis na een orkaan:

onherkenbare stukken, scherven en splinters.

'Waar is Eleni?'

'Muerta,' zegt de arts.

Flarden herinneringen liggen her en der tussen het puin. De brokstukken moeten er

allemaal zijn, maar het landschap is zo onherkenbaar vervormd dat de hersenen erover

struikelen en geen idee hebben wat ze zijn of waar ze vandaan komen.

Leo's ogen sluiten zich en met een vreemde gemoedsrust ziet hij de granaat op zich af

razen. Nog één keer kijken en dan wordt hij weggevaagd. Hij doorzoekt zijn

geheugen en herkent het uitzicht niet. Muerta. Hij weet al dat ze dood is. Toen hij

ernaar vroeg, had hij geen idee, maar nu hij het antwoord hoort, klinkt dat als de

bevestiging van een herinnering die hem maar niet te binnen wil schieten. Uit de

nevel duikt een scherp omlijnd beeld op. Eleni.