Gerrit van Duinen was de vader van mijn vader, mijn grootvader. Hij werd op drie maart 1886 geboren op de voorvaderlijke boerderij in Nijkerk en overleed in Bloemendaal op acht februari 1964. Hij was een imposante, intelligente en beminnelijke man en bovenal een lieve en zorgzame vader en grootvader. Hij was een verteller, een schrijver, een bevlogen en geliefde onderwijzer en leraar. Dat hij geliefd was, bleek uit zijn bijnaam als leraar: ‘Dikke Dot.’In 1914 vertrok hij naar Bandoeng in Nederlands-Indië om daar les te geven aan de Christelijke Hollandsch-Inlandsche Scholen en aan de Kweekschool en Mulo van het Indo-Europeesch Verbond (I.E.V.). Deze scholen stelden zich tot doel de inlandse leerlingen goed onderwijs te geven, geheel conform de toen geldende ‘ethische politiek’.Toen hij constateerde dat er geen goede geschiedenislesboeken waren die aansloten bij de leefwereld van de inlandse kinderen, besloot hij die zelf te schrijven. Deze zes boeken zijn in de jaren twintig en dertig op veel scholen op Java gebruikt, evenals de vijf leesboekjes ‘Indische Bloemen’, die hij met P.J.Gzn de Zeeuw samenstelde. Na terugkeer naar Nederland in 1932, schreef hij artikelen over de geschiedenis van zijn geboorteplaats Nijkerk en boeken over de geschiedenis van Heemstede, zijn nieuwe woonplaats. Door zijn kleinkinderen wordt hij vooral herinnerd als een lieve, geduldige en wijze man. Ik heb dit boek geschreven om hem de eer te bewijzen die hem toekomt.