Honden vormen een veel gehoonde onderafdeling van de zoogdieren. Hun geblaf is hinderlijk, hun beten zijn gevaarlijk. Maar ze zijn ook aandoenlijk en waaks. Wakker en attent is de hond waarvan het leven wordt verhaald in Gevallen van een’ Keeshond. Hij verslijt in de loop der tijd vele meesters. De Gevallen verschenen anoniem in ‘Nederland’ (1790) toen keeshonden uit de mode waren. De patriotten, die de schimpnaam ‘kezen’ droegen, waren in 1787 gevlucht voor de Pruisische doggen en in grote groepen in ballingschap gegaan. Onder hen de schrijver van de Gevallen: Gerrit Paape, een befaamde ‘kees’ en de scherpste pen van de revolutie. In de Gevallen van een’ Keeshond wordt de
revolutie die het land op de rand van een burgeroorlog bracht, gezien door de ogen van een keeshond. Deze volgt de weg van het brood, die hem ook naar het huis van de schrijver leidt, en keft de ongemakkelijke waarheid.