In zijn lange juridische loopbaan (waaraan nog geen einde is gekomen!) heeft Charles Gielen een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van het IE-recht. Hij deed dat in de praktijk door als advocaat in vele landmark cases zijn standpunt te bepleiten; hij droeg bij aan de wetenschap als hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen en als schrijver van zeer vele boeken, artikelen, noten, enz. en hij was een van de founding fathers van het tijdschrift IER.De onderwerpen van de bijdragen aan deze bundel zijn een (natuurlijk beperkte) afspiegeling van de breedte van Charles’ werkterrein. Velen hebben al moeite om óf octrooirechtelijk, óf soft-IP-rechtelijk bij te blijven, maar Charles’ horizon is nog breder. Hij is op vele gebieden actief, zoals octrooirecht, merkenrecht, auteursrecht, oneerlijke mededinging en bedrijfsgeheimen. Zijn eerste boek ging over kwekersrecht, maar hij schreef ook over de invloed van een auteursrechthervorming in Indonesië op het investeringsklimaat aldaar: een IE-juridische omnivoor, zoals je ze tegenwoordig nauwelijks meer tegenkomt.Als advocaat heb je tegenstrevers, zoals de Belgen het zo treffend zeggen; als wetenschapper heb je ‘tegendenkers’. Als je zó lang zó actief bent, zou het kunnen dat er geen vrienden over zijn. Niets is minder waar. Met zijn beminnelijke karakter heeft hij in zijn vak juist vele vrienden gemaakt. Het was hartverwarmend te zien hoe enthousiast werd gereageerd op het verzoek bij te dragen aan deze bundel: een waar liber amicorum.