Controverses om nieuwe moskeegebouwen, restauratie van vooroorlogse synagogen, herbestemming van leegstaande kerken: de discussies over religieuze gebouwen vertellen veel over de veranderende plaats van religie in Europa. Dit boek neemt deze strubbelingen onder de loep. Waarom zijn nieuwe synagogen in Duitsland zo modern en nieuwe westerse moskeeën vaak zo conventioneel? Zijn kerkgebouwen symbolen van het christendom of juist iconen van de ontkerkelijking? Hoe materialiseer je de moderne behoefte van burgers aan rust en waarom ervaren buurtbewoners een nieuwe moskee vaak als visuele herrie?In acht essayistische reportages verkennen drie antropologen de hedendaagse religieuze architectuur en ontwikkelen zo een originele visie op het dynamische religieuze landschap in Nederland en daarbuiten. Moskeeën, synagogen en kerken doen namelijk meer dan religie faciliteren en symboliseren; de intieme relatie die we aangaan met religieuze gebouwen raakt - in positieve en negatieve zin - het wezen van wat religie tegenwoordig is.Dit boek biedt een antropologische blik op de hedendaagse beleving van religie in Nederland en Europa, aan de hand van etnografische reportages over de bouw, sloop of herbestemming van moskeeën, synagogen en kerkgebouwen.