Wat maakt dat de kwaliteit van het openbaar bestuur in de Caribische delen van het Koninkrijk zo achterblijft bij de Nederlandse verwachtingen? Om antwoord te geven op deze vraag analyseert de auteur de relatie tussen de wijze waarop in formele zin goed bestuur gewaarborgd wordt en de maatschappelijke karakteristieken van de eilanden in de West. De uitkomsten van deze analyse stemmen niet onverdeeld positief: tussen de Nederlandse gedragsnormen die in de wet- en regelgeving van de Caribische rijksdelen gecodificeerd zijn en de sociaal-culturele kenmerken van de eilanden bestaat een mismatch die goed bestuur ernstig belemmert. De auteur laat echter ook zien dat deze mismatch kan worden verholpen door de wet- en regelgeving aan de Caribische context aan te passen. Hoe dat precies in zijn werk gaat wordt geïllustreerd aan de hand van Anguilla en Barbados.Over de auteur:Oberon Nauta (1974) specialiseerde zich aan de Universiteit van Amsterdam in het openbaar bestuur van de Caribische rijksdelen. Hij volgde aansluitend de Leergang Buitenlandse Betrekking aan het instituut Clingendael en is sinds 2001 als senior onderzoeker en projectleider in dienst bij het onafhankelijke onderzoeksbureau DSP-groep. Daarnaast was hij als docent methoden en technieken van onderzoek in niet-Westerse landen verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en verrichtte in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties uitgebreid onderzoek naar goed bestuur in de Caribische regio. In 2011 promoveerde hij in de bestuurskunde aan de Universiteit van Utrecht.