Johan Maurits (1604-1679), bouwheer van het Mauritshuis, staat bekend als mecenas van kunst en architectuur. Over zijn optreden als koloniaal bestuurder in Brazilië is minder geschreven. Namens de West-Indische Compagnie was hij tussen 1636 en 1644 gouverneur-generaal van het noordoosten van het land. Toch is juist de ‘periode-Johan Maurits’ van groot belang geweest voor Nederlands-Brazilië, de wic en de Nederlandse slavernijgeschiedenis.

Graaf en gouverneur zet Johan Maurits als bestuurder en opperbevelhebber van de wic centraal en belicht zijn optreden in relatie tot de inwoners van de kolonie. Waarom leende Johan Maurits bijvoorbeeld geld uit aan Portugese suikerplanters die zich later tegen het Nederlandse bestuur keerden? En waarom gaf hij in 1642 bijna tienduizend gulden per maand uit aan eten voor zijn hofhouding? Op basis van nieuwe vragen en nieuwe bronnen wordt een cruciale periode in de Nederlandse koloniale geschiedenis belicht.

'Een onderbelicht, maar belangrijk onderdeel van de Nederlandse koloniale geschiedenis' – Historisch nieuwsblad

'Na het lezen van het boek kun je stellen dat de auteur een zeer uitgebreid onderzoek naar Johan Maurits heeft gedaan. Het is dan ook een boeiend en leerzaam boek geworden, die iedere geschiedenis en koningshuisliefhebber zou moeten lezen. Het boek leest redelijk vlot weg, de hoofdstukken zijn niet al te lang en het is begrijpelijk geschreven.' – The New Royalty World Blog