In de zeventiende en achttiende eeuw bedachten wetenschappers de 'klassieke mechanica': de theoretische beschrijving van de beweging van voorwerpen door de ruimte, gedreven door hun onderlinge krachten. De zwaartekracht was de oervorm van zo'n kracht. In de negentiende eeuw werden deze klassieke regels met succes toegepast op systemen bestaande uit zeer veel deeltjes, hetgeen leidde tot een beschrijving van de materie in het groot. Elektromagnetische krachten werden aan het beeld toegevoegd, maar deze werden niet goed begrepen totdat, in de twintigste eeuw, relativiteit en quantumgedrag ten tonele kwamen. En omdat zwaartekracht een term is voor de gevolgen van de structuur van tijd en ruimte, moest de klassieke zwaartekracht uit beeld verdwijnen. De eenentwintigste eeuw begon met een onthutsende opeenstapeling van raadsels, grotendeels dankzij de toegenomen precisie van de kosmologie. Het bleek dat ons heelal bijna geheel bestaat uit 'donkere materie', met een aard en samenstelling die volkomen onbekend zijn. Op een dergelijke grote schaal wordt de werkelijkheid niet beschreven door de beweging van voorwerpen door de ruimte, maar door de dynamica van de ruimte zelf. Er moet dus een theorie komen beide beschrijvingen - beweging door de ruimte en beweging van de ruimte - in een enkele theorie moeten worden samengevoegd. Een dergelijke theorie betekent niet alleen dat zwaartekracht 'vervalt', maar ook dat de bestaande opvattingen over de wisselwerking tussen deeltjes door iets nieuws moeten worden vervangen. Maar door wat?"Icke takes on Einstein's theory of gravitation and succeeds beyond one's expectations" - Martin Veltman, Nobel Prize winner in Physics, 1999.

Our Universe is not described by the motion of objects through space, but by the dynamics of space itself. The 21st century began with an unsettling accumulation of riddles, mostly due to the increasing precision of cosmology. It turns out that our Universe is mainly made of 'dark stuff ', the nature of which is entirely unknown.

Moreover, in the beginning of our Universe ­ an episode carrying the unfortunate name 'Big Bang' ­ the descriptions of 'motion through space' and 'motion of space' must be combined into a single theory. Such a theory will not only do away with gravity, but will also have to replace the current views of particle interactions with something new. But with what? Often, in physics, the right question can only be formulated once the answer is known. What will the key question of 21st-century physics and cosmology turn out to be?

Dutch edition: 978 90 8964 624 8

-Vincent Icke is professor of theoretical astrophysics at Universiteit Leiden, professor of cosmology at the University of Amsterdam, visual artist, and writer.