Een moedige en onfeilbare verzameling verhalen van een debuutschrijver die momenteel een levenslange straf in de gevangenis van Michigan uitzit. Zijn verhalen vormen een levendig en diepgaand portret van het leven achter de tralies.
Dawkins duikt in de eigenaardigheden, verveling en wanhoop van langgestraften. Tegen de verwachtingen in komt echter geen beeld van tomeloze bruutheid en geweld naar voren, maar eerder een genuanceerde exploratie van mannen die hun best doen hun geest actief te houden in bijna onmogelijke omstandigheden. Dawkins' verhalen zijn grappig en triest, en staan vol wonderlijke details, zoals het ruilsysteem dat is gebaseerd op tatoeages die zijn gezet met kalligrafeerinkt, zelfgemaakte speelkaarten en sigaretten, een enkele paardenbloem die van de luchtplaats naar binnen is gesmokkeld, snoep bereid van poedermelk, water, suiker en hete saus, verhit in de magnetron en daarna gerold tot glazige balletjes. Hij zet genuanceerde personages neer voor wie je, met al hun duidelijke tekortkomingen, sympathie voelt en die meteen tot leven komen. Graybar Hotel is een krachtige verzameling verhalen die een stem geeft aan misschien wel de meest veronachtzaamde leden van onze samenleving.
Recensies
Curtis Dawkins put uit eigen ervaringen om een beeld te schetsen van het leven achter de tralies in al zijn grimmigheid. Hij vertelt over de weerzinwekkende mengeling van verveling, domheid, smerigheid, gemeenheid en chronische angst die het lot is van de gedetineerde. De gedetineerden functioneren slecht en het gevangenissysteem is autoritair. Het boek doet je de haren te berge rijzen, of zou dat moeten doen. Maar op hun britsen dromen Dawkins' gevangenen over criminele plannen, drugs, vrouwen en een Amerikaanse wereld buiten de muren. Hun vurige fantasieën steken schril af tegen de sombere achtergrond van de gevangenis, ze lopen over van inventiviteit, elan en rebelsheid. In veel gevallen zijn deze buitenbeentjes kunstenaars, net als Dawkins zelf.
Atticus Lish — Atticus Lish
In Graybar Hotel brengt Curtis Dawkins het moderne korte verhaal op zijn best naar de schimmige wereld van Amerika op zijn slechtst: achter de tralies van de overbevolkte en overal aanwezige gevangenissen. Deze briljant geschreven verhalen zijn door hun vindingrijke vorm, sappige dialogen, nauwkeurige details en bondige, invoelende beschrijvingen evengoed een handleiding voor het schrijven van originele verhalen als voor het bepalen van een mening over gevangenissen. Iedereen die inzicht wil krijgen in het gevangeniswezen van Amerika door het lezen van de verhelderende zienswijze van goede fictie heeft nu drie onmisbare boeken: On the yard van Malcolm Braly voor de sociale kanten, Yesterday will make you cry van Chester Himes als Bildungsroman en nu Graybar Hotel voor de korte verhalen.
Jaimy Gordon, auteur van Lord of Misrule — Jaimy Gordon
Graybar Hotel is anders dan alle andere verhalenbundels die ik ooit heb gelezen. Dawkins' personages verlangen altijd en eeuwig naar ontsnapping: ontsnappen uit de gevangenis, ontsnappen aan hun verleden en zelfs ontsnappen aan hun vrijheid. En als de ontsnapping is gelukt en de ene werkelijkheid voor de andere is verruild, dan zijn Dawkins' hoofdpersonen de vaste grond onder hun voeten kwijt en verlangen ze zelfs naar wat ze eerst hadden. Graybar Hotel is geen 'bajesboek'. Het is een spiegel van onze detentiecultuur die ons wordt voorgehouden. Het is een testament, een getuigenis dat de mensen in de gevangenis net zo Amerikaans zijn, net zoveel staatsburger zijn als hun bewakers, reclasseringsambtenaren en gevangenisdirecteuren, dat er geen 'buiten' bestaat, maar dat gevangenissen even Amerikaans zijn als cafés, speeltuinen of parken. Er loopt een elektrische stroom door dit boek, een schokkende waarheid. Wat een authentiek en zeldzaam boek.
Nickolas Butler, auteur van Shotgun Lovesongs — Nickolas Butler
Een moedige en onfeilbare verzameling verhalen van een debuutschrijver die momenteel een levenslange straf in de gevangenis van Michigan uitzit. Zijn verhalen vormen een levendig en diepgaand portret van het leven achter de tralies.
Dawkins duikt in de eigenaardigheden, verveling en wanhoop van langgestraften. Tegen de verwachtingen in komt echter geen beeld van tomeloze bruutheid en geweld naar voren, maar eerder een genuanceerde exploratie van mannen die hun best doen hun geest actief te houden in bijna onmogelijke omstandigheden. Dawkins' verhalen zijn grappig en triest, en staan vol wonderlijke details, zoals het ruilsysteem dat is gebaseerd op tatoeages die zijn gezet met kalligrafeerinkt, zelfgemaakte speelkaarten en sigaretten, een enkele paardenbloem die van de luchtplaats naar binnen is gesmokkeld, snoep bereid van poedermelk, water, suiker en hete saus, verhit in de magnetron en daarna gerold tot glazige balletjes. Hij zet genuanceerde personages neer voor wie je, met al hun duidelijke tekortkomingen, sympathie voelt en die meteen tot leven komen. Graybar Hotel is een krachtige verzameling verhalen die een stem geeft aan misschien wel de meest veronachtzaamde leden van onze samenleving.
Recensies
Curtis Dawkins put uit eigen ervaringen om een beeld te schetsen van het leven achter de tralies in al zijn grimmigheid. Hij vertelt over de weerzinwekkende mengeling van verveling, domheid, smerigheid, gemeenheid en chronische angst die het lot is van de gedetineerde. De gedetineerden functioneren slecht en het gevangenissysteem is autoritair. Het boek doet je de haren te berge rijzen, of zou dat moeten doen. Maar op hun britsen dromen Dawkins' gevangenen over criminele plannen, drugs, vrouwen en een Amerikaanse wereld buiten de muren. Hun vurige fantasieën steken schril af tegen de sombere achtergrond van de gevangenis, ze lopen over van inventiviteit, elan en rebelsheid. In veel gevallen zijn deze buitenbeentjes kunstenaars, net als Dawkins zelf.
Atticus Lish — Atticus Lish ·
In Graybar Hotel brengt Curtis Dawkins het moderne korte verhaal op zijn best naar de schimmige wereld van Amerika op zijn slechtst: achter de tralies van de overbevolkte en overal aanwezige gevangenissen. Deze briljant geschreven verhalen zijn door hun vindingrijke vorm, sappige dialogen, nauwkeurige details en bondige, invoelende beschrijvingen evengoed een handleiding voor het schrijven van originele verhalen als voor het bepalen van een mening over gevangenissen. Iedereen die inzicht wil krijgen in het gevangeniswezen van Amerika door het lezen van de verhelderende zienswijze van goede fictie heeft nu drie onmisbare boeken: On the yard van Malcolm Braly voor de sociale kanten, Yesterday will make you cry van Chester Himes als Bildungsroman en nu Graybar Hotel voor de korte verhalen.
Jaimy Gordon, auteur van Lord of Misrule — Jaimy Gordon
Graybar Hotel is anders dan alle andere verhalenbundels die ik ooit heb gelezen. Dawkins' personages verlangen altijd en eeuwig naar ontsnapping: ontsnappen uit de gevangenis, ontsnappen aan hun verleden en zelfs ontsnappen aan hun vrijheid. En als de ontsnapping is gelukt en de ene werkelijkheid voor de andere is verruild, dan zijn Dawkins' hoofdpersonen de vaste grond onder hun voeten kwijt en verlangen ze zelfs naar wat ze eerst hadden. Graybar Hotel is geen 'bajesboek'. Het is een spiegel van onze detentiecultuur die ons wordt voorgehouden. Het is een testament, een getuigenis dat de mensen in de gevangenis net zo Amerikaans zijn, net zoveel staatsburger zijn als hun bewakers, reclasseringsambtenaren en gevangenisdirecteuren, dat er geen 'buiten' bestaat, maar dat gevangenissen even Amerikaans zijn als cafés, speeltuinen of parken. Er loopt een elektrische stroom door dit boek, een schokkende waarheid. Wat een authentiek en zeldzaam boek.
Nickolas Butler, auteur van Shotgun Lovesongs — Nickolas Butler
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.
