'Protoprofessionalisering', 'onderhandelingshuishouding' en 'kunstkunst en gunstkunst' zijn enkele van de vondsten van Abram de Swaan. Ze zijn tekenend voor de opmerkzaamheid en vindingrijkheid van deze Nederlandse socioloog - en de inburgering van deze termen illustreert hoe ver zijn invloed reikt. De Swaan richt zich niet alleen tot vakgenoten of deskundigen, maar ook tot een breed publiek van intelligente leken. Behalve gedegen studies over de opkomst van het psychotherapeutisch bedrijf, de wording van de verzorgingsstaat en de ontvouwing van een mondiaal talenstelsel schreef hij talloze commentaren, columns en essays in Propria Cures, De Gids, de Volkskrant en vooral NRC Handelsblad.
Zelfs in zijn luchtige, speelse stukjes heeft De Swaan het vaak over de kernvraag van de sociale wetenschap: 'hoe mensen in en aan elkaar zitten'. Hij beziet actuele kwesties op de lange termijn en op wereldschaal, maar analyseert ook het binnenwerk van mensen. Naast alles wat hij schreef, maakte De Swaan televisiedocumentaires en werkte hij als psychoanalytisch psychotherapeut. Zijn intellectuele houding is vrijzinnig, ongebonden en kosmopolitisch - maar zijn baan was steeds in Amsterdam.
Ter gelegenheid van De Swaans afscheid van de Universiteit van Amsterdam schreven naaste collega's, leerlingen en vakvrienden opstellen voor en over hem. Tezamen schetsen ze een portret van eenveelzijdige, eigenzinnige en inspirerende man.