In Nederland zijn in ruime mate boeken verschenen die het spoorvervoer en de trein als onderwerphebben. In vergelijking daarmee is het streekvervoer per bus als vervoertak tamelijk onderbelicht gebleven.Uit cultuurhistorisch oogpunt is dit te betreuren, omdat juist door het streekvervoer het plattelandzich kon ontwikkelen en de bedrijfseconomische centra er een bron van arbeid konden aanboren.Het streekvervoer maakte meer dan voorheen stedelijke centra bereikbaar voor de plattelandsbewonerdie niet over een (gemotoriseerd) vervoermiddel kon beschikken.Dit boek, het tweede deel in de reeks, beoogt in die omissie enigszins te voorzien. In het voorgaandedeel, met als ondertitel ‘Aankomst en vertrek in 1950’ zijn we met de bus aangekomen in 1950. De Wederopbouwvan het streekvervoer na de tweede wereldoorlog is dan zo goed als voltooid. De (her)structurering,ingezet in de jaren dertig van de vorige eeuw, is dan grotendeels achter de rug.Aangekomen in 1950 resteren nog een aantal pijnpunten die moeten worden opgelost. Het streekvervoerprofiteert van wind in de rug: het aantal reizigers stijgt en er wordt – bescheiden – winst gemaakt.Het hoogtepunt van deze periode is in 1963. Na 1963 krijgt het streekvervoer te maken met tegenwinddoor verdringing. Velen verkiezen dan het eigen vervoer per bromfiets of in toenemende mate de autoboven de autobus.De auteur neemt de lezer mee op een virtuele reis door Nederland en beschrijft de vervoerondernemingendie actief zijn in het streekvervoer.