In 'Hallo Teckel Tom!' maak je kennis met Tom. Dit prentenboek in teckelperspectief is gecreëerd door de twee succesvolle prentenboekmakers Bette Westera en Noëlle Smit. In dit eerste boek in de nieuwe serie ontmoet je Teckel Tom. Hij woont met zijn broertjes, zusjes en moeder in een doos. Totdat hij in een andere doos wordt gestopt en bij een ander gezin terecht komt. Hij moet er even aan wennen, maar bij Saar en haar papa's vindt hij een nieuw thuis.
Nieuwsgierig naar meer avonturen van Teckel Tom? Lees dan ook: 'Pak die bal, Teckel Tom!' en 'Ben je ziek, Teckel Tom?'.
Kijken vanuit de andere kant
Zou jij ook zo graag een hond willen? Saar is jarig en haar liefste wens is een hond. Haar twee papa's regelen dat. Dat is fijn voor Saar. Maar hoe voelt dat voor de hond? Hoe vindt die het om bij zijn mama weg te moeten en ineens bij iemand anders te wonen? In 'Hallo Teckel Tom!' kijken we vanuit de andere kant.
De tekst van Bette Westera laat je meekijken met Teckel Tom. Hij ligt lekker met zijn broertjes en zusjes in het nest van mama Moeps. Als de deurbel gaat, verstopt Teckel Tom zich onder de wollen deken. Een vreemde meneer kiest Teckel Tom uit. Hoe hij zich daarbij voelt, zie en lees je niet direct, maar kun je wel opmaken uit de tekst:
'Het baasje haalt een nieuwe doos. Daar zet ze Teckel Tom in, zonder zijn broertjes en zusjes, en zonder wollen deken die naar mama Moeps ruikt.'
Je krijgt echt medelijden met Teckel Tom. Zeker ook omdat je mama Moeps bij de deur ziet staan. Na veel geschud en geschommel in de doos, verschijnt een meisjeshoofd boven de doos. Er ontstaat een grappig 'gesprek':
'Hoi,' zegt ze. 'Ik ben jarig.'
Mooie naam, wil Teckel Tom zeggen. Maar Jarig is alweer weg.
De papa's van het meisje zeggen dat ze zelf een naam voor het hondje mag verzinnen. Dat vindt Teckel Tom heel vreemd, want hij heet toch Tom?
Op de voorkant kijkt Teckel Tom je heel schattig aan, met een vragende blik in zijn ogen en één kort pootje in de lucht. Je zou hem zo meenemen! De tekeningen van Noëlle Smit zorgen ervoor dat je vooral naar Teckel Tom en de andere hondjes kijkt en niet naar de mensen. De dieren hebben sprekende ogen en aan hun houding zie je hoe ze zich voelen. De mensen zijn houterig en hun ogen zijn zwarte stipjes. Je ziet ze soms zelfs niet helemaal, alleen hun benen of armen. Zij zijn bijzaak.
Saar is wel heel lief voor Teckel Tom. Ze heeft allerlei speeltjes en lekkers voor hem. Dat zie je ook op de schutbladen terug, die voorin en achterin het boek zitten. Maar toch heeft Teckel Tom heimwee naar zijn eigen huis:
'Teckel Tom likt aan zijn poten. Ze ruiken naar mama Moeps als ze uit is geweest. Teckel Tom doet zijn ogen dicht en valt in slaap. Als hij wakker wordt ligt Jarig naast hem.'
's Nachts zet Saar een mand met een nieuwe deken naast haar bed. De deken ruikt anders, maar ook best lekker. Teckel Tom voelt zich thuis bij Saar. Gelukkig maar, want dit boek is het begin van een nieuwe serie met Teckel Tom als hoofdpersoon. Maar misschien spelen in de volgende boeken de papa's van Saar, of Saar zelf, wel een grotere rol?
In ieder geval is dit een superboek voor alle hondenliefhebbers!
Loes.
Als kind heb ik enorm gezeurd om een hondje of poesje, zeker als er in de buurt een nestje met jongen was. Helaas, maar achteraf goed te begrijpen, zeiden mijn ouders steeds nee. Nu ik dit boek onder ogen heb, voel ik weer hoe spannend het was als je bij een vriendinnetje was en zo'n klein wiebelhondje of poesje mocht oppakken en later heel voorzichtig weer moest terugzetten. De afbeeldingen in dit boek geven dat kleine, tere, leuke, lieve namelijk heel goed weer. Je ruikt bijna de vachtjes en hoort als het ware het gepiep van de kleine hondjes die in de doos bij hun moeder liggen.Toch zijn de tekeningen niet zoetsappig.
Het zijn allemaal kleine teckeltjes die in de doos bij mama zitten, ze zijn al lekker ondernemend, vooral Teckel Tom, zoals hij zichzelf noemt, wil de wereld buiten de doos wel verkennen, maar de doos is nog te hoog. Je ziet alleen zijn neusje en staartje erbovenuit steken. Maar op een dag ziet hij een vreemd hoofd boven de doos en dan is hij niet zo stoer meer en al helemaal niet als een voor een zijn broertjes en zusje uit de doos getild en voorgesteld worden. Daar heeft Tom helemaal geen zin in. Hij kruipt gauw onder de deken die zo lekker naar mama Moeps ruikt.
Maar ook Tom moet er aan geloven en een andere vreemde stem zegt 'We nemen hem' en daar gaat Teckel Tom in een doos met de twee meneren mee. Dat vindt Teckel Tom best griezelig en hij mist zijn mama Moeps en de fijne deken.
Als de doos open gaat ziet Tom een meisje, ze heet Jarig, denkt Teckel Tom... Papa Pablo en papa Tim laten Jarig kennismaken met Tom en al gauw leren ze elkaar een beetje kennen en begrijpen. Maar waarom 'Jarig' zijn keuteltjes buiten opraapt? Dat snapt Tom niet, Wat zal ze ermee gaan doen?
De sfeer in het boek is heel liefdevol, zowel in het huis van mama Moeps als in het huis van 'Jarig'. Het verhaal wordt deels vanuit het gezichtspunt van Teckel Tom verteld en de andere keer wordt gewoon verteld wat er zich allemaal afspeelt in de beide huizen.
De tekst is duidelijk afgedrukt, de taal is eenvoudig en makkelijk voor te lezen. Het is een fijn, knus verhaal. Maar het zijn vooral de mooie, aantrekkelijke prenten die het boek maken. Hallo Teckel Tom is het eerste deel van een serie over een dit hartveroverende hondje dus we krijgen nog meer te lezen over dit leuke huisgenootje! Dat is geweldig want dit deeltje is alvast een heerlijk aansprekend en lief boek voor alle kleine dierenvriendjes.
En ik? Ik ben helemaal verliefd op Teckel Tom!
Teckel Tom ligt samen met zijn broertjes en zusjes bij mama Moeps op een zachte, wollen deken in een
doos. Dan gaat de bel. Er komen twee onbekende mannen binnen en ze kijken in de doos. Tom verstopt
zich snel onder de deken. Maar het baasje haalt Tom tevoorschijn en zet hem bij een van de mannen op
schoot. Kort daarna doet Toms baasje Tom in een nieuwe doos. Deze doos is koud en donker. De twee
mannen nemen Tom mee! Waar gaat hij heen? Een vertederend, aandoenlijk verhaal over een jonge teckel
die een nieuw baasje krijgt. Het meisje Saar is jarig en krijgt Tom van haar papa's, papa Pablo en papa Pim.
Gelukkig is Saar heel lief. Het taalgebruik is toegankelijk en eenvoudig. Per pagina zijn er tussen de twee en
vijf regels tekst in een duidelijk en strak lettertype. Mooi hoe Het boek is rijkelijk geïllustreerd met fraaie
tekeningen van kinderboekenillustratrice Noëlle Smit. De illustraties hebben heldere, diepe kleuren en zijn
goed herkenbaar voor de doelgroep. We zien een schattig teckeltje en grappige, uitgesproken, olijke
mensfiguren. Mooi hoe het hebben van twee vaders als iets vanzelfsprekends wordt beschouwd, dat geen
verdere uitleg behoeft. Een fijn prentenboek dat een brede doelgroep aan zal spreken. Vanaf ca. 4 jaar.
Recensent: Linda Adam
Waardering: 7.0
De alliteratie is in veilige handen bij Bette Westera in dit boek over een puppy. Teckel Tom is de zoon van Mama Moeps, Poes Pluis kijkt met interesse naar het nestje. Hallo Teckel Tom! is het eerste prentenboek van het duo Bette Westera en Noëlle Smit en lijkt opgezet als het begin van een serie.
Teckel Tom wordt geboren in een nestje met broertje en zusjes en al vrij snel opgehaald door twee meneren. Die verrassen er hun jarige dochtertje mee dat op haar verlanglijstje tig keer 'hond' heeft geschreven. 'Ik ben jarig', zegt ze tegen haar nieuwe vriendje en Tom denkt vervolgens dat ze Jarig heet. Ze snuffelen aan elkaar en sluiten vriendschap en meer dan dat is het eigenlijk niet.
Het prentenboek is geschreven vanuit het perspectief van een hond en dat levert een paar aardige observaties op. 'Het is donker en koud in de nieuwe doos. Ik wil niet, denkt Teckel Tom. Zijn lijf trilt. Wat hij precies niet wil weet hij niet. Hij weet alleen wat hij wél wil: terug naar mama Moeps en de doos met de deken'. Hij is vooral bezig met geuren en namen en kijkt verwonderd als Saar zijn poepje opruimt met een plastic zakje. 'Wat moet ze daar nu mee? vraagt Teckel Tom zich af.'
Bette Westera rijmt dit keer niet en dan zijn haar teksten ineens opvallend vlak en wat slordig. Op voorleesniveau is het wel in orde maar er staat geen spannende of echt originele zin tussen. Alleen dat teckelperspectief is aardig maar daar had ze veel meer mee kunnen doen. In deze introductie van de teckel gebeurt bijzonder weinig. Spanning en verrassing ontbreken, al is het wel grappig en herkenbaar dat Saar en Teckel Tom als vanzelfsprekend een eigen taal vinden en met elkaar kunnen communiceren.
Noëlle Smit tekent na haar eigen tekstloze boeken weer eens in dienst van het verhaal. Sterke, kleurrijke beelden en zoals altijd een bijzondere vlakverdeling. De retrosfeer in de inrichting van Toms baasjes werkt goed. Alleen de baasjes zelf... Leuk dat het een mannenstel is met een dochter, maar ze zijn behoorlijk clichématig afgebeeld als homo's. De één met een tuinbroek en kunstbril, de ander houdt zijn kopje thee op zo'n manier waarmee homogebaartjes nogal eens worden nagedaan. Niet nodig.
Aardig begin van een serie maar van zo'n gerenommeerd duo verwacht ik meer scherpte en originaliteit. Dit is vooral braaf, zoals je dat ook tegen een hond zegt.
Teckel Tom vindt het niet echt leuk als hij weggehaald wordt uit de doos waar het zo lekker naar Mama Moeps ruikt. Hij wordt meegenomen door de vaders van Saar. De eerste uren in zijn nieuwe omgeving maakt het hondje veel mee. Saar zorgt goed voor Teckel Tom. Het hondje vindt haar zelfs lekker ruiken 'anders dan Mama Moeps, maar lekker genoeg om naast in slaap te vallen.' Alleen snapt hij niet dat Saar hem Max wil noemen, hij heet immers Tom.
Bette Westera en Noëlle Smit weten het eenvoudige verhaal aantrekkelijk te vertellen. Westera zet de belevingswereld van het hondje overtuigend neer en soms is dat grappig. Zo denkt Teckel Tom aanvankelijk dat Saar Jarig heet en hij snapt niet waarom zijn jonge baasje zijn poepje in een zakje stopt.
De illustraties van Smit zijn een feest en maken dit prentenboek een must-have voor elke teckelliefhebber. Teckel Tom is echt een schatje die met zijn aandoenlijke blik je hart doet smelten. De illustraties zijn kleurrijk en met de gebruikelijk schwung van de illustratrice getekend. Ook de details zijn om van te smullen, van de teckeljasjes aan de kapstok tot het vergeten verlanglijstje van Saar.
