InhoudCD 11. Zegt ene Jac. van Hattum: “Nu geen poortje2. Fffrrrrttt. En Han had het motortje van zijn Solex3. “Soep!” riep hij door de dichte slaapkamerdeur4. “Nee, moet je nou eens kijken!” riep vader5. De wind gleed van links naar rechts door zijn haar6. Snel schoot hij de trap op en trok zijn huiskleren aan7. Snikkend verborg hij zijn hoofd in de armenCD 21. Neuriënd hief Han het glas en keek naar het troebele gele vocht2. “Sint salaria,” klonk het van boven. “En morgen is het zaterdag3. “Ik…” zei Han. “Het was anders bedoeld.4. “Vooruit maar,” zei vader. “Bij de poort is de kraan, hier de emmer5. “Vader?” vroeg hij. “Wat is een zakkenwasser?”6. Ze aten hun brood achterop de wagen, tussen de zakkenCD 31. “Hallo Han, hallo, hallo. De telefoon gaat!” zei de boekhouder2. De telefoon redde hem. Een vrouw vroeg op hoge toon3. De bakkerskar dokkerde over de dijk en prinsheerlijk op de hoge bok gezeten4. Hij hoorde de pontbaas rondstommelen, geplens van water5. Tussen de kwellen en krenkels, begroeid met een laag, taai soort riet6. “Wacht maar,” zei Han, greep moeder onder d’r duffelse coatCD 41. “Hè, was me dat wat,” zei vader opgewekt.2. “Zachter!” riep vader en “O, een grammofoon,” zei de buurvrouw3. “Han! Hannes, jonge, kom je dan?” Moeder riep4. “Er liggen nog twee sigaretjes in de asbak te branden, vader,” zei moeder.5. In een stap was hij bij haar en sloeg zijn armen om haar heen.6. “Vader!” riep Han van achter naar voor. “Het golft! Het water!7. En wat zou hij nu eens gaan doen? Prompt begon hij te knikkebollenCD 51. Han zou eens moeten kijken of er geen wieltjesonder de poten gezet kunnen worden2. “’k Moet dwalen, ’k moet dwalen, langs bergen en door dalen3. Nog even en dan was het eindelijk zo ver. Morgen ging hij er tegen an.4. Hij hoorde moeder nog iets zachts en ongetwijfeld aardigs zeggen5. Heere Heeresma over “Han de Wit gaat in ontwikkelingshulp”Interview: Anton de Goede.Han de Wit doet hartelijk zijn best om als een gewone Hollandse jongen in het leven te staan. Maar dat gaat niet gemakkelijk. Een slapstick in de wereld vol serieuze problematiek.Han de Wit doet hartelijk zijn best om als een gewone Hollandse jongen in het leven te staan. Maar dat gaat niet gemakkelijk. Vader is een gehumeurde kolensjouwer. Hij vindt zijn zoon een nietsnut. Moeder doet het huishouden en is erg gelukkig als Han uit zichzelf zijn laarzen heeft uitgetrokken, voordat hij naar binnen loopt."Al dat geleer brengt Han niks", aldus vader. "Han moet maar eens gaan werken!"Omdat dat niet zo goed lukt, gaat Han het huishouden doen. En zijn vader verzorgen. Die is van een kolenwagen gevallen. Omdat moeder aan het werk moest, loopt ze een hernia op aan schoonmaakwerk. Han redt wat er te redden valt.Een slapstick in de wereld vol serieuze problematiek. Of over het leven, streven en sneven van een gewone Hollandse jongen.Heere Heeresma las Han de Wit gaat in ontwikkelingshulp in 1995 voor in het radioprogramma De Avonden. Toegevoegd is een recent vraaggesprek waarin de auteur terugblikt op de periode, begin jaren ’70, waarin hij het boek schreef. Interview: Anton de Goede, Heeresma-kenner en presentator van De Avonden.Heere Heeresma (1932) schreef enige tientallen boeken, die vaak enthousiast onthaald werden. Van zes ervan zijn bioscoopproducties gemaakt en negen verhalen werden omgezet tot korte speelfilms. Werk van hem werd in veertien talen in twaalf landen uitgebracht, tot in Japan toe. Een toneel- en een tv-productie vonden plaats en zo'n vijfhonderd radioprogramma's zijn door hem geschreven en voor de microfoon gerealiseerd.Han de Wit doet hartelijk zijn best om als een gewone Hollandse jongen in het leven te staan. Maar dat gaat niet gemakkelijk. Een slapstick in de wereld vol serieuze problematiek.