Groepstherapie is al decennia een constante factor in de GGZ. Een groep is soms minder beangstigend dan een een-op-een relatie met een therapeut. Voorts biedt een groep vaak een ambiance voor herkenning en solidariteit; de eigen problematiek is niet langer voortdurend allesoverheersend. Tegenwoordig zijn groepen meestal 'categoraal', groepen van min of meer gelijken. Anders dan vroeger functioneren groepen tegenwoordig relatief kort en worden vaak na een half jaar ontbonden; dat sluit ook aan bij het huidige stelsel van financiering en verzekering. Niet veranderd is de psychodynamische oriëntatie van verreweg de meeste groepstherapeuten. Maar de psychodynamische psychotherapie zelf is in de loop van de jaren wélvan karakter veranderd en kortetermijn-groepstherapieën hebben eigen karakteristieken. De meest in het oogspringende veranderingen in de psychodynamische psychotherapie zijn dat ze in sterke mate interpersoonlijk georiënteerd geraakt zijn, dat gevoelens en emoties expliciet een centrale plaats innemen en dat hun werkwijze uitgesproken afgestemd wordt op patiënten en hun mogelijkheden. Niet de methode maar de patiënt staat centraal.

Tom Berk behoeft als auteur geen introductie. Berk en Groepstherapie vormen een kwaliteitsvolle twee-eenheid. Des te intrigerender om uit dit handboek te vernemen wat nu precies kenmerkend is aan groepstherapie in korte en dynamische settings.