Voor Hans Sibbelee (1915-2003) waren fotografie en ideologie nauw met elkaar verbonden. Hij koos vol overtuiging voor het communisme, en in het verlengde hiervan maakte hij fotoreizen naar de Sovjet-Unie en China. In de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij een clandestiene groep fotografen. Om in zijn levensonderhoud te voorzien werkte Sibbelee als documentairefotograaf voor de prestigieuze boekenserie De Schoonheid van ons Land. Vooral na de oorlog was zijn inbreng groot. Doordat hij veelvuldig kerkelijke kunst en architectuur fotografeerde, ontwikkelde zich bij hem een religieus besef. Hij liet zich katholiek dopen, waarbij hij zijn politieke overtuiging trouw bleef. In zijn nalatenschap treft men evengoed opnamen aan van communistische arbeiders en kolchozen als van katholieke geestelijken en gotische kathedralen. Dit rijk geïllustreerde boek beschrijft het leven van een eigenzinnige fotograaf, die gedreven werd door idealisme en een sterk gevoel voor schoonheid.