Charissa Koeks debuutbundel 'Harige vingers' bestaat uit 46 gecentreerd afgedrukte korte tekstjes, die gemiddeld nog geen vijftien woorden tellen en die het begrip 'poëzie' weer wat verder oprekken. Leuk of niet leuk, dat is voortdurend de vraag en eerlijk gezegd weet ik na lezing nog niet goed aan welke kant ik sta. (...) Er staan brutale, grof-geestige gedichten in de bundel, kleine zweepslagen die wakker schudden. Bij sommige kan ik me voorstellen dat ze het startpunt vormen voor een ongemakkelijke, confronterende conference van een stand-up comedian: over een 'zeikwijf' dat op Marktplaats gezet wordt, de lustbeleving van een sinterklaas of flubberende schaamlippen op een verkeerd fietszadel. En als kleindochter een ongerechtigheid ziet in opa's baard is dat aanleiding tot een hoogst ongepast associatie, die uit zou kunnen lopen in een Hans Teeuwenachtige monoloog. Maar, en dat is mijn voornaamste bezwaar, het is allemaal wel erg kort, waardoor de regels het te veel moeten hebben van wat er niet staat. Er staat één gedicht in de bundel, 'Jij', dat ik zonder aarzeling ook echt zo durf te noemen. Het onderscheidt zich niet alleen door de lengte, maar ook omdat het een vaag aan Chris van Geel herinnerende lyriek heeft. Ik geef het hier niet weg. Ga naar Koek zelf op zoek!