Willen we echt weten wat er zich achter het doek afspeelt? Hoe het allemaal in z’n werking gaat? Hoeveel ogen nu werkelijk op je neerkijken? Voor het hoofdpersonage worden deze vragen alleen maar met de dag vermoeiender tot en met de dag dat hij ze liever wil laten verdwijnen. Alleen blijkt dat niet mogelijk. Vervaagt sleept hij zich dan maar voort, ongeïnteresseerd in wat de volgende onbekende stap met zich meebrengt. Er rest nu nog maar een enkele eenzame vraag waar de vermoeidheid nog niet toegeslagen is: Hoeveel verdwijnt er nu werkelijk als je je enkel maar kan verschuilen?