Als pientere en vrome Hatice hoort dat haar vader haar wil uithuwelijken, neemt zij de benen. Als bekend wordt dat zij is weggelopen volgen de ontwikkelingen elkaar snel op. Haar moeder wordt door Hatices vader ernstig mishandeld, want moeder heeft gefaald en zijn eer ligt op straat. De Turkse gemeenschap is in rep en roer.

In een Turks koffiehuis geven de mannen ongezouten commentaar. De kwestie verdeelt de bezoekers: er is begrip voor de vader, die immers diepgelovig is en wiens eer in het geding is. Maar Hatice, die onvindbaar blijft, heeft ook medestanders, zoals Demir Alkan, haar vroegere leraar die wel als communist wordt gezien en is vernederlandst. Hij kan ditmaal niet veel voor Hatice uitrichten.

Hatice is een spannend geschreven drama dat nauwelijks winnaars kent. Of het moet de lezer zijn, die kennismaakt met interessante mensen van vlees en bloed.

Numan Özer (Ankara, 1946) was in Turkije leerkracht, sinds 1975 werkt hij als taaltrainer in Nederland. Hatice is zijn debuut.