Voorbeeldig vertaald. Martina Hefter laat je nadenken over kwetsbaarheid, over echt en virtueel, over armoede en durf. Over liefde en zorgzaamheid. Over wit en Europees versus zwart en Afrikaans. Over planeten die net niet met elkaar in botsing komen. Over verborgen en niet geleefde levens.
Margot Dijkgraaf — NRC
Een tikje uit het veld geslagen zat ik met de vraag waarom dit boek de prestigieuze Deutscher Buchpreis heeft gewonnen. Wat mis ik? Er is een mogelijkheid dat ik me heb vergist, dat ik om de een of andere reden geen toegang tot de roman heb gekregen, niet echt. Gegeven de verhoudingen is een mislukte lezing mijnerzijds verreweg de meest waarschijnlijke uitleg. Ik raad u daarom van harte aan het boek te lezen.
Sander Kollaard — de Volkskrant
Hé goedemorgen, hoe gaat het? is allesbehalve oppervlakkig. De roman roept interessante vragen op over armoede en rijkdom, en over de waarde van kunst in een wereld die steeds meer om economisch gewin draait.
Vivian de Gier — Het Parool
Deze Duitse bestseller won drie literaire prijzen en na vijf pagina's weet je waarom.
Feeling
Haar gelaagde roman roept spannende vragen op over wie nu precies wie bedriegt.
Maria Kager — NRC
Een prachtig boek over eenzaamheid, diversiteit, melancholie, liefde en vriendschap. Het is origineel, soms absurd, ontroerend en droevig, maar bovenal gewoon een heerlijk boek dat ik niet weg wilde leggen.
Roelke — Boekhandel Het Colofon
Veel blijft onuitgesproken in de zachtaardige roman Hé goedemorgen, hoe gaat het? De subtiele roman is een fijn voorbeeld van autofictie.
Theo Hakkert — Vers Twee
Dit is weer een voltreffer voor uitgeverij Lebowski. Een bedrieglijk terloopse roman die je hardop laat denken: dit is het precies. Leven in de jaren twintig van de eenentwintigste eeuw. Alles is eenzaam in dit boek, en gek genoeg ook monter, wat een fantastische combinatie is. Louter lof voor dit boek. Het was gewoon een feest om het uit te lezen. Iedereen moet het gaan lezen. Jammer dat het boek is afgelopen. Leve Lebowski.
De Nieuwe Contrabas Podcast
Een indrukwekkende en ontroerende roman die je uitnodigt tot introspectie en het overdenken van je eigen behoeften en verlangens. Er sijpelt melancholie door de pagina's, een besef van eenzaamheid, maar ook een verrassende lichtheid. De roman weet de tijdsgeest perfect te vangen - de paradox van hyperconnectiviteit en diepgewortelde eenzaamheid. Het is een viering van de menselijke veerkracht en de onverwachte wegen die we bewandelen om contact te maken. Een absolute aanrader.
Mieke Schepens — Graag gelezen
Hé goedemorgen, hoe gaat het? is een easy-read. De toon is vaak verrassend lichtvoetig, soms zelfs speels of ironisch. Maar bij een tweede of derde lectuur toont Hefters tekst zich veel gelaagder en subtieler dan je op het eerste gezicht zou denken.
(...)
Het alledaagse en het kosmische, het intieme en het universele grijpen voortdurend in elkaar. Het planetaire fungeert niet louter als decor, maar als spiegel en katalysator van innerlijke beroering. De wisselwerking tussen het intieme en het planetaire levert verrassende passages op.
(...)
Hé goedemorgen, hoe gaat het? is een ingetogen, goed opgebouwde en subtiele roman die zijn geheimen maar met mondjesmaat prijsgeeft en zich niet zomaar laat vastpinnen. Hefter toont dat waarheid, hoe pijnlijk ook, niet ontweken moet worden - maar onder ogen gezien, gedragen en uitgesproken. Een uitstekend boek.
Wim Michiel — De Reactor
De schrijfster swingt soepel en lichtvoetig van de ene naar de andere zin in proza dat zich erg vlotjes consumeren laat. Een ideale summer read.
HUMO
Martina Hefter schetst in Hé goedemorgen, hoe gaat het? een raak portret van een online-relatie tussen jokkende, verre vreemden. Echt mooi uitgewerkt is hoe een contact tussen twee onbekenden uit zulke verschillende werelden eruit kan zien. Hefter is een vlotte, behendige schrijver, ook van dialogen.
Andrea Bosman — Trouw
De roman is zwierig geschreven, voortreffelijk vertaald en gul in zijn beslommeringen. Juno is een zonderlinge, getroubleerde, zorgzame en succesvolle vrouw, die zich niet zomaar laat kennen maar van wie je gaat houden. Ze werkt keihard, haar leugens zijn vermakelijk, en achter de leugens schrijft Hefter mooi over ouder worden, schaamte, lichamelijkheid.
Iduna Paalman — De Groene Amsterdammer
