'Hechtzwaluwen' van Elmar Kuiper gaat onder meer over de bezielde relatie tussen een vader en een zoon, hechten en onthechten en het ontaarde gevoel bij het schrijven in een andere taal. Er spreekt een ik tot een ander ik. Het is dicht op de huid geschreven. Het decor is landschappelijk, de omgang met de natuur nuchter. Kuiper werkt sterk associatief en maakt gebruik van dierenmotieven. Hij verpakt de actualiteit in wonderlijke vergelijkingen en metaforen en zet de taal flink onder spanning.