In Heerenveen is het voor mij prettig wonen. De schaalgrootte, de aanwezige voorzieningen, de gevarieerde omgeving, de natuurgebieden; ik zou ze niet meer willen missen. Natuurlijk kan voor een flaneur en doler als ik het winkelgebied best uitgebreider. Ik houd nu eenmaal van het rondwandelen en dwalen door steegjes en straatjes, het observeren van de mensen en nadenken over de dingen die ik onderweg tegenkom. Het stimuleert de schrijversdrang in mij.Het resultaat daarvan vindt u in bijgaande bundel, een verzameling van cursiefjes en ontboezemingen die mij linken met Heerenveen. Een cursiefje is een deels verhalend, deels beschouwend prozastukje. Het gaat over een opvallend woord, een zin, een verschijnsel of een voorval uit het alledaagse leven, dat scherp wordt geobserveerd en met humor wordt belicht. Fictie en werkelijkheid lopen daarbij door elkaar heen. In de meeste gevallen leveren ze dan ook buitenpretjes op in plaats van binnenpretjes.Sommige cursiefjes en ontboezemingen werden al eerder opgenomen in mijn feestbundel: ‘65 Voetstappen’ en mijn autobiografie ‘Over de muur’.Op de achterzijde treft u een aantal afbeeldingen aan van Graffiti-pieces, zoals dat in die kringen heet. In de afgelopen jaren heb ik deze gefotografeerd en verzameld in mijn kunstmap. Anders dan veel andere mensen vind ik dit soort graffiti-uitingen een vorm van kunst die onterecht wordt afgeserveerd als bevuiling van muren. Eerder zijn het uitingen van creativiteit, waarvan de vormgeving en kleurschakering telkens weer bij het passeren van deze betonwand naast de Muntflat Lânsicht, mijn aandacht trekken.Het is alsof de kunstenaar op zijn eigen wijze en met een eigen visie zijn cursiefjes in graffiti-pieces tot uitdrukking heeft gebracht.